کانون پناهجویان ابرانی

به نام خدا

جناب آقاي بان کي مون

با سلام و احترام؛

همانطور که مستحضريد و دلايل و شواهد عديده اي وجود دارد، وضعيت اجتماعي، قضايي و سياسي کشور جمهوري اسلامي ايران به گونه اي است که به حق و به صورت کاملا موجه، به علت ترس و واهمه از برخوردهاي امنيتي و قضايي غيرقانوني و ناعادلانه و در بسياري از مواقع وجود دستگاههاي موازي با دستگاه قضايي و تشريفات صوري و تحت شکنجه قرار دادن، بسياري از شهروندان ايراني به دلايل مختلف از جمله مذهب، عضويت در گروه هاي اجتماعي و داشتن عقايد سياسي، ناچار گشته اند به صورت قانوني يا غيرقانوني خاک ايران را ترک کرده و به اجبار به کشور ديگري پناه برند به گونه اي که بازگشت آنان به کشور موجبات تحت تعقيب قرار دادن کيفري و ناامني جاني، سلب آزادي و حيثيتي را برايشان فراهم خواهد کرد.

هم اکنون عده ي بسياري از پناهجويان ايراني در کشورهاي مختلف از جمله ترکيه و يونان در بدترين شرايط ممکن در انتظار پاسخ کميسرياي عالي پناهندگان و کشورهاي متعهد و پناه پذير هستند و متاسفانه تاکنون نتوانسته اند از حق پناهندگي که در مقررات و معاهدات بين المللي به رسميت شناخته شده است استفاده نمايند. با توجه به شرايط بوجود آمده در کشور جمهوري اسلامي ايران به خصوص در وقايع پس از انتخابات رياست جمهوري که دلايل قوي حکايت از نبود امنيت براي بسياري از فعالين حقوق اجتماعي و سياسي و حتي مردم عادي دارد اين حق براي هر ايراني محفوظ است که بتواند فارغ از فشارهاي حکومتي در محيطي امن به سر برده و اقامت گزيند از طرفي دولت هاي عضو سازمان ملل متحد مکلفند تا پذيراي پناهندگي پناه جويان باشند ولي متاسفانه در بسياري از مواقع قبول پناهندگي ايرانيان با وجود توجيه صحيح و قابل پذيرش، به درازا مي انجامد و در مواقعي نيز مورد پذيرش واقع نمي شود. اين در حالي است که حق زندگي و امنيت اشخاص، منع هرگونه شکنجه و رفتار خلاف شئون بشري، حق عبور و مرور و انتخاب آزادانه محل اقامت و برخورداري از تمام حقوق و آزادي ها براي هر فرد در اعلاميه جهاني حقوق بشر و به تبع آن پروتکل مربوط به وضع پناهندگان مصوب 31 ژانويه 1967 ، ميثاقين بين المللي مصوب سال 1966 به رسميت شناخته شده است و نهادهاي تحت نظارت سازمان ملل از جمله کميسرياي عالي امور پناهندگان در برابر اجراي معاهدات و مقررات بين المللي مسئوليت مستقيم داشته و موظفند امنيت، حيثيت و حقوق اوليه پناهجويان را احقاق نمايند.

حال از آنجاييکه ايرانياني که به دلايل موجه و مدلل در کشورهاي مختلف در شرايط بسيار نامناسب و نامساعد به سر برده و نياز به حمايت و استمداد براي پذيرش پناهندگي دارند ضمن نگراني عميق، درخواست مي شود هر چه سريعتر با دولتهاي عضو سازمان ملل موضوع تسريع در رسيدگي امور پناهندگان مورد بررسي قرار گرفته تا پناهجويان بتوانند به محلي که خواهان اقامت هستند پناه برده و در امنيت به سر برند بديهي است طولاني شدن روند رسيدگي به امورپناهندگان برخلاف موازين حقوق بشر بوده و نوعي شکنجه و مجازات محسوب مي گردد.

با تقديم احترام

محمد مصطفايي وکيل دادگستري و فعال حقوق بشر