صفحه اول                   svenska  

   

 

مبارزه طبقه کارگر تعطیل ناپذیر است

بهرام تورانی (29 آپریل)

يکي از اتفاقاتي که باعث تثبيت اول ماه مي به عنوان روز جهاني کارگر شد اعتراض و تجمع کارگران امريکايي در اول ماه مي سال ۱۸۸۶ براي تثبيت ۸ ساعت کار روزانه براي کارگران بود. گرچه اعتراضات کارگران براي تثبيت روزکار ۸ ساعت و همچنين بهبود وضعيت معيشتي و افزايش دستمزدهاشان به چندين سال قبل مي رسيد ولي اين روز و اين اعتصاب روز جهاني کارگر را براي اول ماهمي تثبيت کرد.اين روزيست که هر سال به عنوان روز جهاني کارگر، روز گراميداشت انساني ترين و راديکال ترين ايده ها و آرزوها روز تلاش متحد براي رهايي بشر از استثمار و بردگي مزدي در بسياري از کشور هاي جهان بزرگ داشته مي شود و مجموعه احزاب کمونيستي و سوسياليستي و همچنين تشکل هاي کارگري در بسياري از کشور هاي جهان اين روز را با برگزاري تظاهرات ي مي دارند.

اول ماه مي روز جهاني کارگر و زحمت کشان و روز تجديد عهد ترقي خواهان با ارمانهاي والاي طبقه کارگر براي رهايي از زنجير استثمار سرمايه و تلاش براي رسيدن به آزادي ، برابري فرا مي رسد.

مناسبت اين روز در کشور هاي مختلف مراسم ويژه برگزار مي شود و در بسياري از کشورها اين روز تعطيل اعلام شده است، کارگران و زحمتکشان ايران هيچگاه نتوانستند اين روز بزرگ بين المللي را آزادانه برگزار کنند چرا که در حال حاضر از ۳۰ سال گذشته تاکنون يکي از سخت ترين و سياه ترين دوراني راسپري مي کنيم که نهايت پايمال شدن حق و حقوق کارگران و کل جامعه در ايران به دليل وجود رژيم جنايتکار جمهوري اسلامي را شاهديم.

شمار زيادي از کارگران در بيشتر کارخانجات و ادارات مختلف ماههاست که هيچ دستمزدي دريافت نکرده و يا فقط با مبالغ ناچيز تحت عنوان مساعده يا قرض در دشوارترين شرايط و محروميت از ابتدايي ترين امکانات رفاهي قرار دارند از طرفي پيمانکاران که عمدتا خود حکومتي ها يا شرکت هاي وليطه سران حکومت هستند شيره جان کارگران را مي مکند .

اين روز ها سردمداران رژيم جنايتکار و جلاد جمهوري اسلامي بسياري از رهبران سنديکاها وتشکل هاي کارگري ايران را به خاطراعتراض به رژيم سرکوبگر و به دليل اعتراض به سرکوب سنديکاها وسايرتشکل هلي کارگران توسط دولت زور گو، و به خاطر پشتيباني اين نهادها از حقوق کارگران زحمت کش ايران در زندانهاي مخوف رژيم زير شکنجه به سر مي برند يا در خطر اعدام و نابودي و حذف ازصحنه سياسي قرار دارند. اما لازم به تاکيد است که تنها راه احقاق حقوق کارگران از جمله امنيت شغلي و پرداخت معوقات و حقوق آنان و اعمال قانوني مبني بر پرداخت حداقل يک ميليون تومان حقوق براي کارگران با توجه به شرايط اقتصادي کنوني عملي نخواهد بود مگر با قطع و حذف اژدهاي استثمار و استبداد نظام جمهوري اسلامي. بنابر اين با سعي و تلاش در جهت پيوند زدن مبارزات طبقه کارگر با جنبش عمومي مردم با اتکا به توان سازمان يافته، طبقه کارگر مي تواند با سرنگوني جمهوري اسلامي پيروز شود.

زنده باد آزادي و برابري

مرگ بر جمهوري اسلامي